I am Retro – Are You ?

Πολλές φορές όταν συναντάω νέα πρόσωπα και αναφέρω ότι μου αρέσουν τα παλιά βίντεο παιχνίδια με κοιτάνε με σκεπτικισμό. Συνήθως στο καπάκι δέχομαι και μια ερώτηση του στυλ :

«Μα με την σημερινή τεχνολογία παίζεις ακόμα με αυτές τις σαβούρες ?»

Η απάντηση μου φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι τόσο απλή και λιτή όσο η ερώτηση. Προτιμώ οπότε να χαμογελάω χαριτωμένα και να αλλάζω θέμα συζήτησης παρά να μπαίνω σε μια διαδικασία, μέσω της οποίας θα πρέπει να εξηγήσω στον συνομιλητή μου τους λόγους για τους οποίους με κατατάσσω σε αυτήν την κατηγορία.  Εδώ όμως μπορώ άνετα να επεκτείνω πάνω στο θέμα – Τι είναι αυτό που κινεί το πάθος για τα ρετρό μέσα μου – Και αυτό θα κάνω.

Κάπως έτσι άρχισαν όλα..

Η πρώτη μου επαφή με τον χώρο των βίντεο-παιγνίων, έγινε σε κάποιο ουφάδικο της γειτονιάς μου όταν ακόμα πήγαινα 5η δημοτικού. Οι “καμπίνες” ήταν ότι κοντινότερο μπορούσα να έχω στα χέρια μου, αφού η οικονομική δυνατότητα για να πάρω κάτι φορητό – οικιακό δεν υπήρχε. Το γεγονός ότι διάβαζα παθιασμένα τα τεχνολογικά περιοδικά της εποχής (Pixel, User) δεν βοηθούσαν την κατάσταση! Ήθελα απεγνωσμένα να αποκτήσω εναν μικροϋπολογιστή η μια κονσόλα!!

Pacman – All Time Classic Even Today

Θα θυμάμαι για πάντα εκείνο το χειμωνιάτικο απόγευμα, που ο πατέρας μου έφερε στο σπίτι, το πρώτο μου μικροϋπολογιστή – μια Amiga 500. Αυτός ο υπολογιστής θα με συντρόφευε στα επόμενα χρόνια για μέρες και νύχτες, αλλά θα μου έδινε και τις βάσεις, για να εκτιμήσω αργότερα σαν αντικειμενικός gamer, το σωστό gameplay και φυσικά την έννοια του *Ρετρό*.

Το Gameplay Είναι Καλύτερο

Ναι δεν είμαι ούτε τρελός – ούτε ρομαντικός. Το gameplay των *παλιών* παιχνιδιών ήταν και είναι ανώτερο με διαφορά απο τα σημερινά παιχνίδια. Ενα παιχνίδι για να πιάσει στην αγορά τότε, έπρεπε να φτιαχτεί με αγάπη και μεράκι. Έπρεπε να σε *τραβήξει* στην οθόνη του χωρίς πολλά φρου-φρού και αρώματα! Και έτσι γινόταν. Τίτλοι όπως Pac-man, Tetris, Bubble Bobble, Pang, Wonderboy, Mario, Sonic κ.ο.κ.

Θα περιμένε κανείς, πως η τεχνολογική πρόοδος και η επανάσταση που έχει φέρει στο τομέα των γραφικών, θα βοηθούσε στην παραγωγή καλύτερων παιχνιδιών. Λάθος.

Καλώς η κακώς, οι ευκολίες που έχουν σήμερα τα Software Houses δεν χρησιμοποιούνται σωστά. Το κενό στο gameplay ενός παιχνιδιού, έρχεται να το καλύψει ενα εντυπωσιακό εφέ ή ένα καλοστημένο video-trailer. Αποτέλεσμα ? Παιχνίδια που πραγματικά σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό με τα γραφικά τους, αλλά αφήνουν την καρδιά *κρύα* αφού δεν έχουν τίποτα άλλο να προσφέρουν.

Εντάξει δεν θα τα *θάψω* όλα! Υπάρχουν σίγουρα και αξιόλογοι τίτλοι σήμερα, αλλά πραγματικά είναι πολύ λίγοι αναλογικά.

Χώσε – Άναψε – Παίξε

Μπορεί να ακούγεται λίγο πρόστυχο αλλά δεν είναι!

Είμαι απο τα άτομα που έχουν περιορισμένο χρόνο διαθέσιμο. Οπότε τί πιο καλό, απο το να βάζεις το αγαπημένο σου Cartridge στην κονσόλα και με το που την ανάβεις να μπορείς να παίξεις ΑΜΕΣΑ! Τίποτα! Εντάξει στην περίπτωση των Home Micro η αναμονή ήταν σαφέστατα μεγαλύτερη, αλλά γιαυτό ακριβώς το λόγο παίζαμε και με κονσόλες!

Το θρυλικό μου Famicom παρέα με τί άλλο ; Super Mario Bros 3

Σήμερα πρέπει να κάνεις 15 τάματα για να παίξεις π.χ το Call Of Duty 15 : Galaxian Warfare Unlimited. Πραγματικά δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω. Εκτός του οτι πρέπει τεχνολογικά να *τρέχουμε* με τους τελευταίους επεξεργαστές και κάρτες γραφικών, πρέπει να έχουμε και : Τα τελευταία Windows 7-8-9, τους τελευταίους Drivers , τα ακόμα πιο τελειωμένα DirectX, να έχουμε απενεργοποιήσει το antivirus και το firewall και αφού το κάνουμε εγκατάσταση να περάσουμε και το τελευταίο patch του!

ΟΥΦ!!!!

Δηλαδή, κάθεσαι να παίξεις και μέχρι να πέσουν οι τίτλοι είσαι ήδη πολλά euro ελαφρύτερος και πολλά *κιλά* βαρύτερος!!

 

Θέλω Το Πίξελ Μου Χοντρό!

Έτσί είναι. Απλά και λιτά πράγματα. Μου αρέσει η αισθητική εικόνα που αποδίδει μια 8-bit η 16-bit παιχνιδομηχανή. Τα τετράγωνα μοντέλα, ο περιορισμός των χρωμάτων, τα πίξελ που βγάζουν μάτι απο τα 20 μέτρα και τα δισδιάστατα γραφικά είναι το φετίχ μου. Ζω και αναπνέω για να θαυμάσω τα γραφικά του Super Mario Bros στο Famicom ή το Killer Instict στο Super Nintendo!

Κόστος

Ναι είναι και αυτός ένας λόγος. Δεν θέλω βρε αδερφέ να πληρώσω 60 ευρώ για να πάρω ενα παιχνίδι για το PS3. Είναι εξωφρενικό το νούμερο! Μην ακούσω για τον υπολογιστή! Πλέον είναι πιο ακριβό να αγοράσεις την ψηφιακή έκδοση ενός παιχνιδιού (π.χ απο την πλατφόρμα της Steam) παρά να το πάρεις στην φυσική του μορφή, cd/dvd! Έλεος!

Προτιμώ να δίνω αυτά τα λεφτά, για να αγοράζω παιχνίδια για τις κονσόλες ή για την Amiga. Οι ώρες ευχαρίστησης που θα αποκομίσω απο αυτά είναι ασύγκριτες. Και επιπλέον, υπάρχει ακόμα (παρόλο που είναι ρετρό) το Value For Money – δηλαδή πραγματικά αγοράζεις αυτο που πληρώνεις – Σκληρή συσκευασία, οδηγίες, μανουαλ, διαφημιστικά, δισκέτες/cd/dvd, κάποιο μινιατούρα, χάρτης, κ.ο.κ!

Σήμερα για να έχεις τα παραπάνω περιεχόμενα σε ενα παιχνίδι που θα αγοράσεις, θα πρέπει να επιλέξεις την Collectors Edition. Δηλαδή τουλάχιστον +20-30 ευρώ παραπάνω! Η απλή έκδοση κατα 99% θα περιλαμβάνει μόνο το CD/DVD και ενα ωραίο leaflet που θα γράφει “Thank You For Protecting Our Forests! You can download the manual in PDF format from here”..

Ασε δεν θα πάρω…

Απωθημένο

Αφού σαν παιδί δεν τα είχα ποτέ θα τα έχω τώρα! Ναί είναι απωθημένο! Ιδίως στο θέμα τον κονσολών, που ήταν για τον περισσότερο κόσμο σε απλησίαστες τιμές, είμαι κάθετος! Σταδιακά θέλω να αποκτήσω όσα περισσότερα παιχνίδια μπορώ για όλες μου τις κονσόλες.

Θα προλάβω να τα παίξω όλα σε αυτή τη ζωή ? Μάλλον όχι, αλλά σίγουρα θα περάσω τέλεια στην προσπάθεια μου αυτή!

Εσείς ? Είστε ρετρο γκεϊμερς και αν ναί τι είναι αυτό που *κινεί* το δικό σας πάθος ?

Εκφράστε την ρετρο-άποψη σας εδώ ή στο αντίστοιχο θέμα του forum μας!

dR_wH0

dR_wH0

Πορωμένος ρετρο συλλέκτης, πρώην φανατικός gamer και νύν μεσήλικας! Αυτός είναι ο Δόκτωρ Χού και μέσα απο τα κείμενα του, δίνει ένα διαφορετικό αέρα στο iamretro! Αυτά δηλαδή που προλαβαίνει να γράψει όταν βρεί τον χρόνο.....

10 thoughts on “I am Retro – Are You ?

  • December 27, 2012 at 8:52 am
    Permalink

    Πολυ ωραίο άρθρο φίλε Νίκο. Αυτο που αναφέρεις για το gameplay ειναι και η πραγματικότητα. Να αναφέρω πως προχθές ήρθε ένας συγγενής σπιτι (21ετων) και τον έβαλα να παίξουμε βολεϊ στο nes και δεν έλεγε να σηκωθεί…
    Πάντα το θέμα ηταν το gameplay…

  • December 27, 2012 at 8:54 am
    Permalink

    Διόρθωση: νόμιζα οτι ο νικος το είχε γράψει, οπότε το αλλάζω σε: μπράβο φίλε Χρονη….

  • dR_wH0
    December 27, 2012 at 9:23 am
    Permalink

    Βόλει στο NES και Super Tennis στο SNES! Όλα τα λεφτά απλώς!!!

  • dR_wH0
    December 27, 2012 at 9:29 am
    Permalink

    Άγγελε σε ευχαριστώ. Είχα ξεχάσει να *υπογράψω* και το άρθρο!

    Όπως το είπες, πάντα το gameplay ήταν το βασικό θέμα. Δυστυχώς σήμερα το έχουμε αφήσει πραγματικά στην άκρη. Ίσως γιαυτό τα indie games να έχουν τόση επιτυχία, αφού βασίζονται στο *παλιό* gameplay.

  • NiCkeD
    December 27, 2012 at 10:31 am
    Permalink

    Πολύ μου αρέσει αυτό το άρθρο!
    Η έννοια του gameplay έχει παρεξηγηθεί λίγο στα σημερινά παιχνίδια! Πολλές εταιρείες δίνουν την πρέπουσα σημασία σε αυτό, αλλά “χάνεται” απο τα φανταχτερά γραφικά.

    Όταν “δεν ‘έχεις” γραφικά (όπως στα indie games) αυτό πο απομένει να σε κρατήσει στο παιχνίδι, είναι το gameplay οπότε θέλοντας και μη του δίνεις την πρέπουσα σημασία!

  • nkary
    December 27, 2012 at 5:08 pm
    Permalink

    Ρετρό-γιατρό ο Χρόνης!!
    Φυσικά και δεν θα διαφωνήσω μαζί σου!!! Εξάλλου αν δεν πίστευα τα παραπάνω δεν θα βρισκόμουν σε αυτό τον χώρο. Βέβαια από κονσόλες ευχαριστώ, δεν θα πάρω (μόνο original xbox για mame χιχιχι)

  • NiCkeD
    December 27, 2012 at 5:47 pm
    Permalink

    nkary πρέπει να δώσεις μια ευκαιρία στις κονσόλες! Μην γερνάς πριν την ώρα σου!! 😛 😛 😛

  • nkary
    December 28, 2012 at 4:49 pm
    Permalink

    ε μα έδωσα με το xbox. Τι άλλο να κάνω??

  • December 31, 2012 at 10:24 pm
    Permalink

    Ωραίο διαμαντάκι έγραψες Χρόνη θα συμφωνήσω μαζί σου για το απωθημένο μας από παιδιά βλέπεις ο μπαμπάς δεν μας το έπαιρνε όταν ήμασταν μικρά και την amiga 500 για να μου την πάρει το 1993 τον παρακάλαγα 2 χρόνια 118.500 δρχ. τώρα θα πάρω το αίμα μου πίσω, κονσόλες στην άκρη και σας έφαγα έρχομαι να σας πιάσωωωωωωωωωω.

Leave a Reply