Memoirs of a Spectrum Addict – Από τον Andy Remic

Ήταν δεν ήταν πριν από δυο με τρεις εβδομάδες, που είχα την χαρά να συναντήσω και να γνωρίσω στο FaceBook τον κύριο Andy Remic. O Andy ξεκίνησε το 2015 μια καμπάνια στο Kickstarter με σκοπό να συγκεντρώσει το απαιτούμενο χρηματικό ποσό, προκειμένου να προχωρήσει στην παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ με θέμα και αντικείμενο τον θρυλικό υπολογιστή της Sinclair Research, τον ZX Spectrum.Ο Andy το δήλωσε από την αρχή και εξακολουθεί να το τονίζει ότι πρόκειται για μια παραγωγή που δεν έχει στόχο το κέρδος: “…This is a not-for-profit film.”

Ο στόχος της καμπάνιας ήταν οι £4Κ. Μέχρι σχεδόν την τελευταία στιγμή επικρατούσε μια σχετική αγωνία, αφού το ποσό που είχε μαζευτεί υπολείπονταν του αρχικού στόχου. Τελικά τα κατάφεραν και συγκεντρώθηκε το τελικό ποσό των £6,353. Η αρχή έγινε. Το φιλμ στοίχισε ολοκληρωμένο, πάνω από £15000. Η εμμονή και το πάθος του παραγωγού με την τελειότητα τον οδήγησαν στο να μας δώσει πλέον άρτιο και ολοκληρωμένο το: “Memoirs of A Spectrum Addict, σε παραγωγή και σκηνοθεσία του ίδιου. Το καλλιτεχνικό πρόσταγμα ανέλαβε ο Oliver Frey, γνωστός και μη εξαιρετέος για την αξεπέραστη ποιότητα της δουλειάς του πίσω από τα θαυμάσια εξώφυλλα των θρυλικών περιοδικών Crash, Zzap!64, Amtix και άλλων.

Η διάρκεια του φιλμ είναι 120’.

O Andy με εμπιστεύτηκε και μου παραχώρησε μια κόπια. Εγώ του ζήτησα να κάνω μια παρουσίαση, συνοδεία συνέντευξης του. Δέχτηκε. Τον ευχαριστώ και από εδώ και φυσικά το θεωρώ τιμή μου.

Part I. The Review…

Ας ξεκινήσουμε από τον τίτλο του και την βασική περιγραφή του. Πως σας ακούγεται; Νοσταλγικό, έτσι; Μήπως σας θυμίζει κι εσάς κάτι από τα παιδικά ή τα εφηβικά σας χρόνια; Μήπως ανασύρει μνήμες από το πρώτο video παιχνίδι σε υπολογιστή, εκείνου που είδατε να “παίζει” στην μεγάλη ασπρόμαυρη τηλεόραση του κολλητού σας ή του συμμαθητή σας που όλως τυχαίως επισκεφθήκατε στο σπίτι του ακριβώς γι αυτό τον λόγο; Μήπως θυμάστε το πρώτο listing εντολών BASIC, εκείνου που πληκτρολογήσατε με αγωνία ώστε να δείτε κι εσείς με τα μάτια σας το παιχνίδι της περιγραφής που διαβάσατε στο ένθετο του φρεσκοαγορασμένου σας PIXEL που μύριζε ακόμη τυπογραφική μελάνη; Ναι; …Ίσως;

Αυτά και άλλα τόσα έρχεται να σας θυμίσει αυτό το φιλμ. Στοχεύει ακριβώς στην καρδιά σας. Στις παιδικές σας μνήμες, τότε που η πρώτη φορά ήταν κάτι θαυμαστό, μαγικό και φανταστικό.  Μνήμες που αναβιώνουν μέσα από μια εκτενή και από πρώτο χέρι, αναφορά στα έργα και τις ημέρες σημαντικών ανθρώπων που συνέβαλαν στην εξάπλωση και μυθοποίηση του ZX Spectrum ως ένα από τα πιο cult αντικείμενα που έγιναν ποτέ. Το τι θα ακολουθήσει και το πώς θα μας το παρουσιάσει ο σκηνοθέτης, το διαισθανόμαστε αμέσως. Το αντιλαμβανόμαστε από τους αρχικούς τίτλους, τα γραφικά και την εύστοχη μουσική επένδυση που τους συνοδεύει.

Το φιλμ χωρίζεται σε ενότητες. Όπως ακριβώς κάποιο multi load παιχνίδι που φορτώναμε από κασέτα. Κάθε ενότητα διαδέχεται την άλλη ως λογική αλληλουχία, ξεκινώντας από την βάση. Την καθιερωμένη πια, ιστορική αναδρομή. Οι ενότητες παρουσιάζονται στον θεατή όπως ακριβώς οι game screens που φόρτωναν και εμφανιζόταν πρώτες, βάζοντας τα δυνατά τους για να προσελκύσουν τον παίκτη – παιδί – εσάς κι εμάς – όλους μας, φορώντας τα πιο γυαλιστερά τους χρώματα, ζωγραφισμένες με τα πιο καλλίγραμμα σχέδια. Ήταν αυτές που ερέθιζαν την φαντασία μας, μεταμορφώνοντας τα blocky graphics σε πραγματικούς δράκους και ιππότες ή φουτουριστικά διαστημόπλοια μιας άλλης διάστασης.

Νοσταλγία στα καλύτερα της.

Ένα επιπλέον boost στην νοσταλγική μας αναδρομή, αποτελούν οι ενδιάμεσες σκηνές που παρεμβάλλονται συμπληρωματικά στις αφηγήσεις, όπως εκείνη του μικρού παιδιού που τρέχει με τους φίλους του στο σπίτι για να τους (επί)δείξει τον καινούργιο του ΖΧ Spectrum, η σχολική αυλή γεμάτη με μαθητές που προβάλουν τα δικά τους επιχειρήματα στους συμμαθητές τους για να τους πείσουν ότι έκαναν την καλύτερη επιλογή στο παιχνίδι που αγόρασαν, η αίθουσα με την καθηγήτρια που προσπαθεί να επιβάλει την τάξη και να καταπνίξει την μικρή ανταρσία που έχει εκδηλωθεί λόγω υπερβολικού ενθουσιασμού όταν κάποιος βγάζει μια κασέτα παιχνιδιού από την σχολική του τσάντα και τέλος η σκηνή του μικρού που τρέχει με τον αδελφό του για να βρουν κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο το δώρο του Άγιου Βασίλη. Κάποια στιγμή ακούμε μια παιδική φωνή να μας περιγράφει τα συναισθήματα του, ανακατεμένα με τεχνικές πληροφορίες, την στιγμή που έπιασε στα χέρια του τον μικρό, μαύρο υπολογιστή. Είναι η φωνή του μικρού πρωταγωνιστή. Είναι η φωνή του παιδιού που έχουμε μέσα μας. Δε νομίζω ότι είναι τυχαία η εποχή στην οποία εξελίσσονται τα γυρίσματα. Εύκολα την αντιλαμβανόμαστε, από τον εξωτερικό διάκοσμο των τοποθεσιών επιλογής των συνεντεύξεων. Είναι Χριστούγεννα, αν αυτό σας λέει κάτι!

Ένα πλήθος κόσμου περνάει από μπροστά μας. Διάσημοι και παλιοί μας γνώριμοι. Περιγράφουν την πρώτη τους επαφή με τον ΖΧ Spectrum. Πότε αγόρασαν το πρώτο τους μηχάνημα. Πότε αποφάσισαν να ασχοληθούν με τον προγραμματισμό. Την πρώτη τους εμπειρία με τον κώδικα. Πότε σχεδίασαν το πρώτο τους sprite ή ολοκλήρωσαν την εισαγωγική οθόνη του πρώτου τους παιχνιδιού. Γίνεται αναφορά μέχρι και στην πειρατεία. Κάποιοι είναι άνετοι. Κάποιοι κάνουν τους άνετους, γελώντας κάτω από τα μουστάκια τους. Κάποιοι είναι κάθετοι και εναντίων της πειρατείας σε οποιαδήποτε μορφή της. Κάποιοι είναι ντόμπροι και ειλικρινείς. Για να μην μπερδευόμαστε, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Simon Butler,  η αναφορά στην πειρατεία γίνεται μόνο όσο αφορά εκείνη την συγκεκριμένη περίοδο. Δεν αναφερόμαστε στο σήμερα, όπου τα ποσά που διακινούνται και τα γεγονότα είναι διαφορετικά αποτελώντας τελείως ξεχωριστή συζήτηση. Αναφερόμαστε στην πειρατεία της κασέτας, αυτή  που κάναμε όλοι μας ως μαθητές. Ο πρώτος που αγόραζε κάποιο παιχνίδι ήταν συνήθως εκείνος που το μοίραζε στους υπολοίπους. Είχε την ιερή υποχρέωση. Το χαρτζιλίκι ήταν πολύ περιορισμένο, γι αυτό βάζαμε όλοι λεφτά στο ρεφενέ. Συχνά υπήρχε σειρά για το ποιος θα αγοράσει το επόμενο καθώς και σε ποιους θα πήγαινε. Δεν γινόταν για κέρδος. Γινόταν για ευχαρίστηση, για την συλλογή. Σε αυτόν τον κόσμο γίνεται κυρίως αναφορά μέσα στην ταινία. Δε λείπει πάντως και η παράπλευρη μνεία για τους μεγάλους παίχτες και τα μαγαζιά που παρανομούσαν συστηματικά, βγάζοντας μαύρο χρήμα.

Θέλετε να μάθετε τα ονόματα των καλεσμένων; Jas Austin (Designer/Programmer), Clive Townsend (Games Developer), Oliver Frey (Illustrator, Co-founder Newsfield), Roger Kean (Editor, Co-founder Newsfield), Andrew Hewson (Founder , Hewson Consultants), Steve Wetherill (Video Game Maker), Mark R. Jones (Graphic Artist), Jason Fitzpatrick (CEO – The Center of Computing History), Mevlut Dinc (Programmer/Producer), Steve Turner (Graftgold), Ant Harper (Retro Fansite Editor), Mark Howlett (Lord Arse!Retrogaming Blogger), Rich Stevenson (Games Developer), Simon Butler (Game Artist/Designer), The Oliver Twins (Programmers/Designers), Jon Hare (Games Designer/Artist),  Andy Spencer (Retro Computer Museum), Kevin Toms (Games Designer/Programmer), John Romero (Designer, Developer and Programmer), Simon Ullyat (Spectrum Games Publisher, Cronosoft), Jonathan Cauldwell (Programmer), Jim Bagley (Programmer) και τέλος Rick Dickinson (Designer, ZX Spectrum).

Όπως καταλαβαίνουμε, πρόκειται για μια πλειάδα διάσημων και λιγότερο γνωστών ανθρώπων, μέσα από ένα ευρύ ηλικιακό φάσμα και κάθε ειδικότητας. Αυτοί θα φροντίσουν να καλύψουν απόλυτα το θέμα. Οι συνεντεύξεις γίνονται από τον ίδιο τον Andy Remic και την συνεργάτιδα του, Marie Vedat. Οι καλεσμένοι μας εκμυστηρεύονται επίσης προσωπικά τους βιώματα, που εγώ τουλάχιστον αγνοούσα. Γνωρίζατε για παράδειγμα ότι το αρχικό όνομα του Speccy ήταν ZX-82, ως λογική συνέχεια των ZX-80 και ZX-81; Ότι οι Oliver Twins ουδέποτε έβαλαν τα χέρια τους σε πληκτρολόγιο Spectrum, ούτε και κατείχαν κανένα απολύτως παιχνίδι γι αυτόν πλην των δικών τους; Ότι τον χρησιμοποιούσαν ως πλατφόρμα ανάπτυξης, έχοντας τον  συνδεδεμένο (μέσω interface) με έναν Amstrad για να του περνάν τον έτοιμο κώδικα που δοκίμαζαν σε αυτόν; Ότι τα παιχνίδια τους για Amstrad και Spectrum μοιράζονταν κοινό κώδικα; …Αρκετά ενδιαφέρουσες πληροφορίες, δε νομίζετε;

Νοσταλγικό ντοκιμαντέρ και πλήρες με όλη τη σημασία της λέξης.

The Links…

Η επίσημη ιστοσελίδα του, βρίσκεται εδώ:

https://spectrumaddict.wordpress.com/

Μπορείτε να το προμηθευτείτε σε μορφή ψηφιακού αντιγράφου, σε φυσικό DVD ή BluRay Disc (περιορισμένος αριθμός), από εδώ:

http://remicmedia.com/speccyaddict/

Με την αγορά ή καλύτερα με την οικονομική σας συνεισφορά, αποκτάτε πρόσβαση σε αδημοσίευτο και πρωτότυπο οπτικοακουστικό υλικό που θα ανεβαίνει κατά καιρούς στη σχετική ιστοσελίδα και θα μπορείτε να κατεβάσετε αφού θα σας αποσταλεί ο αντίστοιχος κωδικός.

Sinclair fans ή όχι, ψάξτε το, δείτε το και δεν θα βγείτε χαμένοι.

geoanas

geoanas

I am an avid collector of retro hardware. I collect anything retro ... from calculators, to real arcade boards and home computers. Being a tech/craftsman (self taught by experience), I like tinkering with electronics. I believe that hardware engineering is a kind of an art form. I don't want to miss any chance to grab my trusty screwdriver and my precious soldering iron just to repair, improve or spice up with a ‘mod-flavor’ almost anything. I was familiar with retro scene world when...wasn’t retro at all (!)...

Leave a Reply