Last Mission - DATA EAST / US GOLD

turrican

Retro Guru
Messages
2,720
Reaction score
2,481
Points
123





Αυτές τις ημέρες ένα "γλυκό αεράκι" μου έφερε στο μυαλό αναμνήσεις από το ένδοξο, χαμένο πια, παρελθόν.

Βρίσκομαι γύρω στο 1986, και έχω κάνει ένα ιστορικό πέρασμα, από τον Atari XL στον ZX-Spectrum 128+2!

Αν και οξύμωρο, (θέλοντας να παίξω ωραία games) άφησα ένα υπολογιστή με δυνατότητες παιχνιδομηχανής, και κουλτούρα Αμερικής, για το εθνικό "game machine" της Βρετανίας, ένα εκλεπτυσμένο αριστοκράτη, που καθημερινά επιβεβαίωνε το αιώνιο της δυναστείας του, πρεσβευτής μιας άλλης, χαλαρότερης αντίληψης για το computing.

Και ήταν πραγματικά μπερδεμένη κατάσταση, αφού ο Atari XL, αν και ήταν δυναμικός χαρακτήρας, με αρκετούς νεωτερισμούς ( όταν βγήκε), παρόλα αυτά, στη πορεία γέρασε πριν την ώρα του, αποκτώντας ένα σορό κουσούρια, εγκλωβισμένος σε ένα προφίλ γεροντόπαιδου! Τα παιχνίδια του (πολλά της μιας οθόνης), έδειχναν να ανήκουν σε μια πιο παλιά γενιά, Χωρίς "περιττά" sountracks, εισαγωγικές εικόνες, και θα έλεγε κανείς ότι αδυνατούσε να πιστέψει ότι ο κόσμος άλλαξε...

Από την άλλη μεριά, ο ZX-Spectrum, θα έλεγε κανείς ότι γεννήθηκε ήδη γέρος!!! Σχεδόν εν τη γέννεση του παρωχημένος, με μοναδικό όπλο του, το κληρονομικό όνομα της μαύρης δυναστείας του, προσπαθούσε να είναι κάπου εκεί, κοντά στον ανταγωνισμό, και μέσα στο παιχνίδι (μεταφορικά και κυριολεκτικά). Παρόλη τη μαυρίλα, σαν κατράμι, και την ακαμψία, που τον χαρακτήριζε, είχε τουλάχιστον τη "διάκριση", ώστε να νεανίζει, για να μην πω να παλιμπαιδίζει!!!

Έτσι, τα βράδια έβγαινε έξω στις παμπ, έκανε παρέα με άτομα μικρότερης ηλικίας από αυτόν, και σύντομα, απεδείχθη, ότι διέθετε και ένα επιπρόσθετο αισθητήριο, ικανό να πιάνει το σφυγμό της εποχής, και να προσαρμόζεται με αξιοζήλευτη ευελιξία.

Με ένα ZX-Spectrum, είχες το φθηνότερο εισιτήριο ώστε να παίξεις όλα τα νέα video games της περιβόητης τρόικας ( C64/ Amstrad CPC / ZX-Spectrum).

Ήταν φθηνός, αλλά ποτέ φτηνιάρης! Έδινε πάντα τον καλύτερο του εαυτό, και δεν ήταν λίγες οι στιγμές που έβαζε τα γυαλιά στον ανταγωνισμό! Ακολουθούσε το γνωστό ρητό: "Δε φοβάμαι αυτόν που ξέρει να ρίχνει 10.000 διαφορετικές κλωτσιές, αλλά αυτόν που έχει εξασκηθεί 10.000 φορές σε μια κλωτσιά"! Και ο Βρετανός είχε λίγα και καλά...

Έτσι άρχισε μια νέα εποχή για εμένα...

Τα παιχνίδια μου φόρτωναν πιο γρήγορα, τα loading rasters με υπνώτιζαν, και οι εισαγωγικές οθόνες (σε Spectrum high resolution), αντικείμενο θαυμασμού, συγκρινόμενες ακόμα και με τα καταπληκτικά arts των συσκευασιών. Συσκευασιών, που ήταν πια πολυτελέστατες, συμβατές (επιτέλους) ως αίσθηση με την πρόοδο και την άνθηση που είχε διανύσει ο δυτικός πολιτισμός! Είχα επίσης και μετρητές φορτώματος, turbo loading και δεκάδες αιτίες ώστε να παραμένω ακίνητος εκστατικός εμπρός στην μαυρόασπρη τηλεόραση, χωρίς να διαμαρτύρομαι!

Εκεί όμως που πραγματικά ο Spectrum έδινε ρέστα, ήταν στον τομέα του ήχου (μα πόσα οξύμωρα σε ένα thread! ).
Η μόδα πρόσταζε κάθε φορά που ένας τίτλος φορτώνονταν, μια εισαγωγική μουσική (που αποτελούσε σήμα κατατεθέν) παιάνιζε δίνοντας σου τα διαπιστευτήρια!

Αυτό ήταν κάτι που με ξετρέλαινε!

Φόρτωνα ξανά και ξανά, τα παιχνίδια, μόνο για να ακούω τις μουσικές τους (και τα άφηνα να παίζουν μισάωρα...). Μέρες, εβδομάδες, μήνες...

Έτσι γνωρίστηκα και με το Last mission.

Τι θέλετε να σας πω για το Last mission; Το αγόρασα επειδή είδα το εξώφυλλο σε μια διαφήμιση!
Ίσως και γιατί δεν υπήρχε τίποτα άλλο στο μαγαζί...

Το αγόρασα, μα δε με ξετρέλανε! Θα έλεγα ότι σχεδόν πέθανα από πλήξη...

Όμως...και λέω όμως...


... ένοιωθα την ικανοποίηση ότι παίζω τα ίδια games με τους Amstrad και Commodore users, την ανέλπιστη χαρά ότι μπορούσα να αποκτήσω ότι διάβαζα στο Pixel, και την πώρωση που... άκουσα αυτή τη μουσική!


Αν την ακούσει κάποιος, το πιθανότερο είναι ότι δε θα του κάνει τρελή εντύπωση. Για εμένα όμως ήταν τα πάντα!
Ο "αναιμικός" ZX-Spectrum, με το ένα κανάλι ήχου, προσπαθεί μόνος, κλέβοντας κύκλους από τη cpu, εκμεταλλευόμενος ότι χρονισμό μπορεί να εκμεταλλευθεί, να μας πείσει ότι έχει πολλά κανάλια. Η χροιά, τυπική της προ Sinclair 128Κ εποχής, μοιάζει σαν να εκπέμπεται από κάποιο ασυντόνιστο ράδιο (παράσιτο).

Θα έλεγα ότι ο Spectrum ασθμαίνοντας, προσπαθεί να παίξει μουσική και στα κενά να πάρει ανάσα (φλερτάροντας επικίνδυνα με μια γνωριμία με το NHS)

Ότι και να πείτε, ότι και να γίνει, εμένα θα είναι ο ήρωας μου! Ως αίσθηση, ως σύνθεση, ως προσπάθεια, εγώ του βάζω 10!

Ήταν ξαφνικά σαν να ακούω το Ζαν Μισέλ Ζαρ, σαν να έχω σπίτι μου το πιο ακριβό συνθεσάιζερ, τουμπανιασμένο, από την αναβολική επίδραση, του μπάσου μονοφωνικού ηχείου, της μαυρόασπρης SABA... (Εγώ τον βλέπω Σβαρτσενέγκερ!!!)

Το ακούω και σήμερα (σε player) κανένα βράδυ, όταν θέλω να ξεφορτώσω μερικά βάρη, που η ζωή μου έχει φορτώσει, και ουρλιάζω στο φεγγάρι...
 
Last edited:

dimfil

Retro Mentor
Messages
1,095
Reaction score
1,811
Points
123
Λίγο με ψυχοπλάκωσες...
Κάπου στο τέλος ήμουν έτοιμος να ανοίξω μπουκάλι ουίσκι, να ξέρεις...
 

geoanas

Commodore Vampire
Staff member
Messages
7,224
Reaction score
5,982
Points
223
Λίγο με ψυχοπλάκωσες...
Κάπου στο τέλος ήμουν έτοιμος να ανοίξω μπουκάλι ουίσκι, να ξέρεις...
Έχω ήδη ένα ανοιχτό,κάβα, πέρνα να τα κοπανήσουμε παρέα :emoji_smile:
 

geoanas

Commodore Vampire
Staff member
Messages
7,224
Reaction score
5,982
Points
223
...
Το ακούω και σήμερα (σε player) κανένα βράδυ, όταν θέλω να ξεφορτώσω μερικά βάρη, που η ζωή μου έχει φορτώσει, και ουρλιάζω στο φεγγάρι...
Κάτι τέτοια λες και σε αγαπάμε όλοι εδώ μέσα, να ξέρεις ;)
 

turrican

Retro Guru
Messages
2,720
Reaction score
2,481
Points
123
Όταν διάβασα μεγαλόφωνα αυτή την πρόταση ο 64άρης μου πήρε φόρα και πήδηξε από το μπαλκόνι! :lol:
Εμ, έπεσες στο σκληροπυρηνικό part!!! :rofl:
 
Top