Lands Of Lore : Throne Of Chaos


Η κακιά μάγισσα Scotia και ο σκοτεινός στρατός της είναι πλέον πανέτοιμοι. Με μοναδικό σκοπό να καταστρέψει το Gladstone Keep και τον βασιλιά Richard και χρησιμοποιώντας το νεοαποκτηθέν Nether Mask, εισβάλει απαρατήρητη στο κάστρο και τον δηλητηριάζει. Ο θάνατος του θα ήταν βέβαιος εάν δεν επενέβαινε την τελευταία στιγμή η μάγισσα Dawn. Εσύ, ήρωας του βασιλείου, πρέπει να ξεκινήσεις ένα μακρύ ταξίδι. Ένα ταξίδι στο οποίο θα πρέπει να νικήσεις την Scotia και να σώσεις τον βασιλιά βρίσκοντας το κατάλληλο αντίδοτο για αυτόν.


Ιστορικά Στοιχεία

Το 1993 η Westwood έχει πλέον ένα πολύ καλό όνομα γύρω από τα RPG και δεν χάνει καθόλου χρόνο να το χρησιμοποιήσει. Με 2 πολύ δυνατούς τίτλους να την έχουν ανεβάσει (EOB I, II) και εφόσον έμπλεξε σε αρτιστικές διαφωνίες για το 3ο part της σειράς με την SSI, αποφασίζει να ξεκινήσει την δικιά της εκδοχή πάνω στα Role Playing Games. Το μόνο φαινομενικά εμπόδιο που είχε ήταν ότι δεν θα είχαν τα δικαιώματα της TSR για να χρησιμοποιήσουν τα AD&D Rule set. Μικρό το κακό όπως αποδείχθηκε στην πορεία αφού ως γνωστόν το LoL έγινε ο άξιος συνεχιστής τoυ Eye Of the Beholder II, ενω το EoB III της SSI έγινε το κύκνιο άσμα της σειράς.

To εισαγωγικό logo της Westwood το 1993

Λίγα Λόγια

Στο Lands Of Lore : Throne of Chaos, καλείστε να διαλέξετε έναν ήρωα (εκ τεσσάρων). Η δυνατότητα να δημιουργήσετε τον δικό σας δεν υπάρχει, και ίσως είναι μια από τις πρώτες-μικρές ψυχρολουσίες. Mage, Rogue, Warrior και ένας Jack-Of-All trades είναι οι επιλογές σας. Φυσικά στην πορεία και καθώς το σενάριο εξελίσσεται θα συναντήσετε και άλλους ήρωες που θα μπουν στην ομάδα σας. Όσο αφορά το leveling, εδώ φαίνεται η καινοτομία που εφάρμοσε η Westwood για να αποφύγει την έλλειψη των AD&D Rules. Εμπνεύστηκαν ένα σύστημα στο οποίο οι χαρακτήρες δεν έχουν levels, αλλά ανεβάζουν τα χαρακτηριστικά από τα skills που χρησιμοποιούν περισσότερο. Όταν κάποιο skill δεν χρησιμοποιείται, σταδιακά πέφτει πάλι. Φαινομενικά αρκετά εύκολο, αλλά στην πορεία θα σας αποδείξει ότι κρύβει αρκετές παγίδες δυσκολίας. Ένα από τα καινοτόμα ατού του είναι το αυτόματο σύστημα χαρτογράφησης (auto-mapping). Για όσους έχουν παίξει τα προηγούμενα παιχνίδια της Westwood, θα τους είναι σωτήριο.

Παράδειγμα αυτόματης χαρτογράφησης

Χειρισμός

Ο χειρισμός του είναι κυριολεκτικά πανεύκολος. Όλες οι λειτουργίες μπορούν να εκτελεστούν με το ποντίκι και με πολύ λίγα πλήκτρα (η και καθόλου). Ακόμα και κάποιος που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με παρόμοια RPG (Dungeon Master , EoB, Black Crypt) σύντομα το συνηθίζει. Έτσι, αντί να ξοδεύετε ώρες προσπαθώντας να μάθετε πως εκτελείτε μια λειτουργία, επενδύετε το χρόνο σας σωστά απολαμβάνοντας τα καλά του LoL. Προβολή σε πρώτο πρόσωπο, full 3D όμως πλέον. Χρησιμοποιώντας τα βελάκια, κατεθύνουμε ολόκληρη την ομάδα στην επιθυμητή κατεύθυνση.

Συναντώντας τον Scribe του βασιλιά ο οποίος θα μας δώσει το Writ Of Passage

Γραφικά/Ήχος

Όλα τα γραφικά είναι σχεδιασμένα στο χέρι όπως ακριβώς μας συνήθιζε τότε η Westwood Studios/Associates. Μεγάλα και χορταστικά sprites, ομαλή κίνηση και φοβερές παλέτες χρωμάτων για τα VGA πρότυπα της εποχής. Θα παρατηρήσετε κατευθείαν πως αλλάζει η αίσθηση που σας αφήνει μια περιοχή μόνο και μόνο από το επίπεδο φωτισμού και από την χρωματική παλέτα που χρησιμοποιεί. Ενίοτε σκοτεινό και βαρύ, άλλοτε φωτεινό και ελαφρύ. Τα άτομα ήξεραν τι έκαναν και το έκαναν με πάθος και παρά τους περιορισμούς της εποχής, παίρνουμε ενα επάξιο αποτέλεσμα. Οι μουσικές εμπνεύσεις του Frank Klepacki είναι πραγματικά φοβερές και συμπληρώνουν την εικόνα -από τις καλύτερες συνθέσεις του μέχρι σήμερα-. Ατμοσφαιρική μουσική και καλοδουλεμένα ηχητικά εφέ ντύνουν το LoL, με την τελική πινελιά. Είναι αξιοσημείωτο οτι η CD έκδοση του παιχνιδιού έχει σχεδόν σε όλο το παιχνίδι ζωντανούς διαλόγους με πιο χαρακτηριστική απo όλων την φωνή του βασιλιά Richard, την οποία χαρίζει ο ίδιος ο Patrick Stewart.

Ένας απο τους πρώτους ενοχλητικούς αντιπάλους…

Gameplay

Εθιστικό και γρήγορο. Σε αιχμαλωτίζει άμεσα στο περιβάλλον και στο story line που υφαίνει η Westwood. Στην πορεία γίνεται αντιληπτή η γραμμικότητα του παιχνιδιού αλλά δεν θα πρέπει να σας απογοητεύσει αυτό. Αυτό το ατού το κατέχει άλλωστε άλλη μεγάλη εταιρεία (Bethesda). Το σενάριο εξελίσσεται έτσι που πραγματικά δεν έχετε χρόνο να εξερευνήσετε το υπόλοιπο βασίλειο (ούτε την δυνατότητα βέβαια) παρά μόνο να κυνηγήσετε το αρχικό σας σκοπό. Να σώσετε το βασιλιά και το βασίλειο. Ο συνδυασμός όλων των προαναφερθέντων δίνει ενα εκρηκτικό μίγμα απόλαυσης που δεν απογοητεύει.

Ναι..ο προηγούμενος ενοχλητικός μας άφησε σε *μαύρα* χάλια!

Τι λέει ο Δόκτωρ!

Μοναδικό, φοβερό, ανεπανάληπτο!! Ναι είμαι φανατικός οπαδός της Westwood, των RPG και των Adventure της. Αυτή η εταιρεία οτι έπιανε στα χέρια της το ολοκλήρωνε με ενα μαγευτικό τρόπο. Για άλλη μια φορά, δεν απογοητεύει λοιπόν. Έχει δημιουργήσει εναν νέο (για τότε) φανταστικό κόσμο στον οποίο οι περιπέτειες δεν θα είναι λίγες. Απο τα 3 που είχε η σειρά LoL, θεωρώ το εναρκτήριο Throne Of Chaos, το καλύτερο απο όλα. Αξίζει να το παίξετε και σήμερα!

dR_wH0

Πορωμένος ρετρο συλλέκτης, πρώην φανατικός gamer και νύν μεσήλικας! Αυτός είναι ο Δόκτωρ Χού και μέσα απο τα κείμενα του, δίνει ένα διαφορετικό αέρα στο iamretro! Αυτά δηλαδή που προλαβαίνει να γράψει όταν βρεί τον χρόνο.....

8 thoughts on “Lands Of Lore : Throne Of Chaos

  • June 11, 2012 at 5:56 am
    Permalink

    Είναι πραγματικά καλό παιχνίδι το Lannds Of lore αλλά δεν μου άρεσαν μερικά πράγματα:

    –Το leveling για τους χαρακτήρες νομίζω πως ήθελε μεγαλύτερη προσοχή. Είναι πολύ ”απλό” για τέτοιο παιχνίδι. Θα μπορούσε να είναι πιο ανεπτυγμένο.
    –Πολλά αντικείμενα και όπλα στο παιχνίδι ήταν παντελώς άχρηστα και είναι αργά όταν το διαπιστώνεις
    –Το respawn των εχθρών

  • June 11, 2012 at 10:01 am
    Permalink

    Για το lvling θα συμφωνήσω μαζί σου, αλλά στο θέμα του ReSpawn όχι. Ναι μπορεί σε φάσεις να είναι *υπερβολικό* αλλά μην ξεχνάς οτι απο τα options σου δίνεται η επιλογή να μειώσεις το επίπεδο δυσκολίας των τεράτων σε *Wimpy* αμα τα βρείς σκούρα.

    Γενικώς θεωρώ οτι αυτές οι *ψυχρολουσίες* του παιχνιδιού, τα αρνητικά του δλδ, ειναι καθαρά υποκειμενικά. Άλλος μπορεί να προτιμήσει τον βαθμό δυσκολίας και την απλότητα στο character building, άλλος όχι. Γιαυτό κρατάω μια ουδέτερη στάση και δεν παίρνω μεριές.

    Το μόνο σίγουρο είναι οτι έχει υπερβολικό όγκο άχρηστων αντικειμένων, αλλα στην πορεία το αντιλαμβάνεσαι και το εκμεταλεύεσαι αντιστοίχως (π.χ για να βγάλεις λεφτά)

  • June 13, 2012 at 9:08 am
    Permalink

    Από την δική μου πλευρά, αυτή του απλού gamer που δεν ψάχνει την λεπτομέρεια, το παιχνίδι ήταν (και είναι) φανταστικό. Τα πολύ όμορφα γραφικά και η ατμόσφαιρά του παιχνιδιού σε κρατάν στην καρέκλα και ξεχνάς τι ώρα είναι. Ήμουν τυχερός διότι το 1993 αγόρασα έναν 486/4ΜΒ RAM/1ΜΒ VGA και μπόρεσα να το απολαύσω.

  • June 13, 2012 at 9:57 am
    Permalink

    Νικο έτσι ακριβώς. Και έγω εναν 486/33 με 1MB SVGA το απόλαυσα! Δεν μπορώ να θυμηθώ αν είχα αγοράσει τότε μια Soundblaster AWE32 κάρτα ήχου ή αν το απόλαυσα βουβό!

  • June 13, 2012 at 10:08 am
    Permalink

    Εγώ πάντως το χάρηκα με 486 DX4 και μια Soundblaster AWE 32 (και με επέκταση μνήμης παρακαλώ)!

  • June 13, 2012 at 10:31 am
    Permalink

    H AWE32 δεν επαιρνε επεκταση μου φαινεται, η 64ρα έπαιρνε. Αλλά αυτό είναι για άλλη συζήτηση και για άλλο review μάλλον! ΧΙχιχι!

  • June 13, 2012 at 10:49 am
    Permalink

    Έπαιρνε Χρόνη! H Value Edition δεν είχε slots επέκτασης. Οι υπόλοιπες εκδόσεις όμως είχαν στην άκρη 2 SIMM sockets και υπήρχε η δυνατότητα να την ανεβάσεις στα 28MB DRAM!

    Είχε και 512KB ‘on board’ των soundfont banks!

    Αυτά όμως θα τα συζητήσουμε στο αφιέρωμα που θα κάνεις για την εξέλιξη του ήχου στα PCs!!

  • June 13, 2012 at 11:01 am
    Permalink

    Εχεις δικιο. Ειχα την Value edition την οποία αργότερα την αντικατέστησα με μια Gravis Ultra Sound Max.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.