Tempest – Atari, 1981

Η Atari στα χρόνια της δόξας της συνήθιζε να καινοτομεί και να εκπλήσσει φίλους και εχθρούς. Έτσι και στα arcades έφερε την επανάσταση εκτοπίζοντας το ασπρόμαυρο που κυριαρχούσε στις αίθουσες, λανσάροντας την πρώτη πραγματικά έγχρωμη κυκλοφορία της με οθόνη διανυσματικής απεικόνισης. Το παιχνίδι ονομαζόταν Tempest και το ημερολόγιο έδειχνε 1981. Ο δημιουργός του ήταν ο David Theurer, που φημολογείται ότι το εμπνεύστηκε ξυπνώντας εξαιτίας ενός νυχτερινού εφιάλτη! Τέρατα λέει, που ανέβαιναν έρποντας από τον πάτο της αβύσσου μαζί με άλλα μοχθηρά πλάσματα, προσπαθούσαν να τον φτάσουν στο χείλος και να τον τραβήξουν κάτω στο σκοτεινό και χαοτικό πυθμένα του πηγαδιού.

Ο David Theurer σε συνέντευξη του, εξηγεί τον ρόλο του στην ανάπτυξη του Tempest

Μετά από αυτή την φρικιαστική ιστορία (που φυσικά αγνοούμε αν ήταν όντως αλήθεια ή ακόμα ένα διαφημιστικό κόλπο της Atari), αξίζει να πούμε ότι ο ίδιος ταλαντούχος προγραμματιστής μας χάρισε και το Missile Command, παιχνίδι-ορόσημο της λεγόμενης “Χρυσής Εποχής των Video Παιχνιδιών“. Η χρονική διάρκεια αυτής της περιόδου αποτελεί αντικείμενο συζήτησης και διαξιφισμών. Η αρχή της φαίνεται να συμπίπτει χρονικά με το έτος κυκλοφορίας του Space Invaders δηλαδή το 1979 και το τέλος περίπου την χρονιά πρώτης κυκλοφορίας της NES (οικιακής κονσόλας της Nintendo), το 1983.

Ο David Theurer υπήρξε ακόμη ο δημιουργός του πρώτου εμπορικού παιχνιδιού με σχεδιασμό γραφικών τύπου τρισδιάστατων πολυγώνων, βάση ή αν θέλετε πρόγονος όλων όσων απολαμβάνουμε σήμερα στις οθόνες των υπολογιστών και κονσολών μας. Το παιχνίδι ήταν το I, Robot και κυκλοφόρησε το 1984. Υπεύθυνη φυσικά και πάλι η κραταιή Atari που μεσουρανούσε εκείνη την εποχή στον τομέα της ηλεκτρονικής διασκέδασης.

Το Tempest αρχικά σχεδιάστηκε ως τρισδιάστατη εξέλιξη του κλασσικού Space Invaders.  Η ιδέα σύντομα εγκαταλείφθηκε και το παιχνίδι απέκτησε τη δική του, μοναδική προσωπικότητα. Άλλαξε τρεις φορές τίτλο. Αρχικά ως πρωτότυπο Aliens, μετεξελίχθηκε σε Vortex, καταλήγοντας στο γνωστό και αγαπημένο Tempest που τελικά κυκλοφόρησε.

Το Vortex αν και πρωτότυπο, ήταν ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι

Η δράση εκτυλίσσεται στο χείλος του γκρεμού…που λέει ο λόγος δηλαδή! Χειρίζεστε με επιδεξιότητα ένα πολυγωνικό όχημα με περίεργο σχήμα σαν το γαμψό νύχι κάποιου μυθικού τέρατος. Με γρήγορες κινήσεις εξολοθρεύετε τα κύματα των εχθρών που φαίνεται να σκαρφαλώνουν από τον πυθμένα της αβύσσου με σκοπό να σας φτάσουν και να σας αφανίσουν. Ο ρυθμός των βολών σας είναι ταχύτατος. Αν δεν σας αρκεί αυτό, μπορείτε να πυροδοτήσετε μια φορά σε κάθε πίστα το SuperΖapper, στέλνοντας μαζικά από εκεί που ήρθαν όλους τους παρείσακτους. Θυμηθείτε όμως…Μια φορά σε κάθε πίστα! Αν κάνετε χρήση για δεύτερη φορά, το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι να σκοτώσετε μόνο κάποιον τυχαίο φουκαρά. Σιγά τα αυγά! Ξεχάστε λοιπόν τις μαζικές καταστροφές γιατί τα ωραία διαρκούν μονάχα μια φορά. Αυτό φροντίζει να σας το υπενθυμίζει η χαρακτηριστική φράση “SuperΖapper Recharged” που εμφανίζεται όταν τελειώνετε μια πίστα και προχωράτε ολοταχώς στην επόμενη.

Το στιγμιότυπο είναι από την πρωτότυπη cartridge για Atari 2600, 1983. Με κωδικό CX-5220, δεν κυκλοφόρησε ποτέ

Υπάρχουν πολλοί τύποι εχθρών, όλοι με έναν κοινό σκοπό. Να φτάσουν στο χείλος, εκεί που βρίσκεστε εσείς και να σας φάνε για πρωινό.  Διαφορετικοί τύποι εχθρών σημαίνει και διαφορετική συμπεριφορά. Οι ονομασίες τους είναι : Flippers, Spikers, Fuseballs και Pulsars.  Υπάρχουν επίσης κάποιες αιχμηρές γραμμές ή «καρφιά» που πρέπει να αποφύγετε.  Τις αφήνουν πίσω τους ως ουρές, οι Spikers. Να κλείσουμε την λίστα με τους Tankers. Αυτοί δεν είναι τίποτα άλλο παρά μεταγωγικά μέσα που μεταφέρουν στα σπλάχνα τους έναν ή δύο διαφορετικούς εχθρούς. Χτυπήστε τους και απελευθερώστε το θανατηφόρο φορτίο τους.

Όταν καθαρίσετε μια πίστα, προχωράτε στην επόμενη που όμως διαφέρει σχεδιαστικά από την προηγούμενη. Συνολικά είναι 16 και τα αβυσσαλέα πηγάδια ξεκινούν ως απλά σχήματα όπως κύκλος ή τετράγωνο και φτάνουν σε περίπλοκους σχηματισμούς που θυμίζουν αφηρημένη τέχνη. Μετά την 16η πίστα, τα σχήματα παραμένουν ίδια αλλά αλλάζει ο χρωματισμός τους.  Όταν πλέον προχωρήσετε σε ασύλληπτα επίπεδα για εμάς τους κοινούς παίχτες, τότε θα βρεθείτε αντιμέτωπος με τις αόρατες αβύσσους. Καλώς ήρθατε στην “flatland“. Εδώ πλέον θα πιλοτάρετε το σκάφος σας στα τυφλά. Το μόνο που θα βλέπετε θα είναι τα εχθρικά όντα να σκαρφαλώνουν με φρενήρεις ρυθμούς, τυφλωμένα από μίσος και γεμάτα δίψα για αίμα!

Η μετάβαση σας από πίστα σε πίστα, γίνεται με θεαματικό τρόπο και με οπτικό εφέ ανάλογο εκείνου της «χωρο-χρονικής στρέβλωσης» που συναντάμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας της εποχής. Ακόμη κι εδώ όμως δεν μπορείτε να είστε τελείως εφησυχασμένοι, αφού αν υπάρχουν «καρφιά» που έχουν αφήσει πίσω τους οι Spikers , θα δείτε στην οθόνη τη φράση «Avoid Spikes». Εσείς, με έξυπνους ελιγμούς του σκάφους σας πρέπει να τα αποφύγετε πάση θυσία. Ανάλογα με το πόσο εμβαθύνουμε σε καινούργιες πίστες, αυξάνεται η εξυπνάδα και ο αριθμός ενώ κορυφώνεται το μίσος των αντιπάλων εναντίον σας!

Η Atari μερίμνησε επίσης στο να διατηρεί ζωηρό το ενδιαφέρον, προσθέτοντας μια πολύ έξυπνη επιλογή στην έναρξη κάθε παιχνιδιού. Το αρχικό μενού είναι προικισμένο με την επιλογή πίστας, ανάλογα με τις ικανότητες του κάθε παίκτη. Το λεγόμενο ‘Skill Step’ μας επιτρέπει να ξεκινήσουμε, από όποιο επίπεδο δυσκολίας  θελήσουμε. Αυτό βέβαια συνοδεύεται από το αντίστοιχο bonus πόντων. Εξυπακούεται βέβαια ότι υπάρχει η γνωστή και μη εξαιρετέα ανταμοιβή μας, με ένα επιπλέον σκάφος όταν με το καλό πετύχουμε το απαραίτητο σκορ.

Να μαρτυρήσουμε κι ένα κρυμμένο easter egg? Στις αρχικές εκδόσεις του Tempest το εξαψήφιο σκορ που θα συγκέντρωνε κάποιος συμπληρώνοντας την όγδοη πίστα, ήταν στην ουσία ένας καλυμμένος κωδικός που έδινε την ανάλογη ανταμοιβή δηλαδή ένα επιπλέον σκάφος, κάποια έξτρα credits ή οδηγούσε στην απόλυτη καταστροφή παγώνοντας την οθόνη και προκαλώντας κατάρρευση του παιχνιδιού. Αυτό βέβαια διορθώθηκε στις μεταγενέστερες εκδόσεις.

Ο χειρισμός του παιχνιδιού γίνεται με την βοήθεια ενός spinner. Αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μεταβλητή αντίσταση, παρόμοια με εκείνη των Atari paddles ή του χειριστηρίου του Arkanoid. Γυρνώντας το δεξιά και αριστερά, το σκάφος σας γλιστρά μαλακά κατά μήκος της άκρης του γκρεμού. Υπάρχουν τα συνηθισμένα κουμπιά επιλογής πρώτου και δεύτερου παίκτη αλλά και δυο πλήκτρα για τις βολές σας. Το πρώτο είναι το όπλο σας. Αν θέλετε γρήγορο ρυθμό δεν είναι ανάγκη να εξαρθρώσετε το δάκτυλο σας. Απλά κρατήστε το πατημένο. Το δεύτερο είναι το πλήκτρο πυροδότησης του SuperΖapper. Με αυτό συνιστώ σύνεση και ψυχραιμία.

Η κονσόλα χειρισμού του Tempest

Με το Tempest όπως είπαμε είχαμε την εισαγωγή μιας μεγάλης για την εποχή τεχνολογικής καινοτομίας. Ήταν το πρώτο έγχρωμο παιχνίδι της Atari, σε οθόνη διανυσματικής απεικόνισης που είχε ως πυρήνα το λεγόμενο Color Quadrascan System. Αυτό είχε ως βάση το μονόχρωμο Quadrascan σύστημα της ίδιας εταιρίας, εφοδιασμένο με έγχρωμη οθόνη τύπου καθοδικού σωλήνα και τρεις Ζ-ενισχυτές για τον ανεξάρτητο έλεγχο κάθε χρώματος, του κόκκινου, μπλε και πράσινου.

Αρκετοί θεωρούν ότι αποτέλεσε το πρώτο έγχρωμο διανυσματικό παιχνίδι που κυκλοφόρησε ιστορικά. Αυτό είναι απόλυτο λάθος γιατί ως γνωστό αυτό δεν ήταν άλλο από το Space Fury, προερχόμενο από μια άλλη εταιρία κολοσσό, την πάλαι ποτέ μεγάλη SEGA. Το  Tempest ήταν το δεύτερο πιο δημοφιλές διανυσματικό παιχνίδι, μια εμπορική επιτυχία που ακολούθησε το Asteroids. Το τελευταίο σημείωσε περίπου διπλάσιες πωλήσεις. Κυκλοφόρησε σε τρεις τύπους καμπίνας, τις upright, cabaret και cocktail. Οι κανονικές upright καμπίνες είναι οι πλέον κοινές και εύκολες προς αγορά γιατί κατασκευάστηκαν σε πάνω από 25000 κομμάτια. Ο όρος «εύκολες» αναφέρεται στην Αμερικάνικη και κάπως στην Δυτικό Ευρωπαϊκή αγορά, αφού ως γνωστόν στη χώρα μας είναι άγνωστος ο τελικός αριθμός που εισήχθη και διακινήθηκε και αμφίβολη η κατάληξη τους.

Ένα από τα διαφημιστικά φυλλάδια του παιχνιδιού

Με τα ολοζώντανα έγχρωμα και κρυστάλλινα διανυσματικά γραφικά και την καταιγιστική, καθαρή arcade δράση το Tempest, 36 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, πάντα προκαλούσε (και συνεχίζει ακόμη και σήμερα) ζωηρό ενδιαφέρον εμπνέοντας πολλούς προγραμματιστές να το μετατρέψουν και να το μεταφέρουν σε σύγχρονες κονσόλες ως αυτούσιο παιχνίδι ή ως τμήμα κάποιου άλλου. Από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του στις αίθουσες είχαμε την εμφάνιση kits που το καθιστούσαν ακόμη πιο ελκυστικό . Το Tempest Tubes από τον Duncan Brown, το 1982, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το 1999 ο Clay Cowgill κυκλοφόρησε ακόμη ένα kit  που μετέτρεπε το στάνταρ arcade σε multigame.  To kit περιλάμβανε τις δυο πρωτότυπες μορφές του παιχνιδιού δηλαδή την Aliens και Vortex μαζί με το Tempest Tubes .  Ως επιπλέον δώρο έδινε τα Vector BreakOut και Vector BreakOut Plus. Δυστυχώς το kit δεν διατίθεται πλέον προς πώληση.

Tempest Multigame Kit από τον Clay Cowgill

Στην κονσόλα Vectrex το Tempest συναντά τον φυσικό του χώρο. Εδώ έχουμε δυο εκδόσεις. Η πρώτη είναι έργο του ταλαντούχου Christopher Tumber, γνωστή ως Tsunami (2002) που περιλαμβάνει 5 διαφορετικά επίπεδα και υποστηρίζει χειρισμό με spinner.  Η δεύτερη έκδοση ονομάζεται Abyss (1998) και προηγήθηκε χρονικά. Προγραμματίστηκε από τον John Dondzilla. Δυστυχώς παρέμεινε ως demo. Συμπεριλαμβάνεται μέσα στην συλλογή VecMania ,από την Classic Game Creations. Πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν υπήρξε ποτέ επίσημη κυκλοφορία spinner controller για την κονσόλα. Υπάρχουν βέβαια τεχνικά σχέδια που διατίθενται δωρεάν και μπορεί να κατεβάσει καθένας από το διαδίκτυο, μαζί με το παιχνίδι και να το κατασκευάσει μόνος του. Τα σχέδια είναι κατά τι πολύπλοκα αλλά η κατασκευή δεν είναι καθόλου δύσκολη. Το μόνο που θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο επίδοξος κατασκευαστής είναι η κατάληψη και των δυο joystick ports της κονσόλας.

Το Tsunami στην ίδια cartridge με το Vix (κλώνος του Qix), όπως κυκλοφόρησε από την Capital S software το 2002

Εκτός από τις καθαρά διανυσματικές μηχανές, το Tempest μπορούμε να το συναντήσουμε και σε μια ακόμη ευρεία γκάμα από κονσόλες, ξεκινώντας από τον κλασικό Atari 2600 και φτάνοντας στο PS Vita με ενδιάμεση στάση την καταπληκτική μεταφορά του στο Atari Jaguar, ως Tempest 2000 από τον εξαιρετικό Jeff Minter και την Llamasoft.

Όποια έκδοση και αν προτιμήσετε, σε original hardware ή εξομοίωση, πιστέψτε με αξίζει τον κόπο να ασχοληθείτε λίγο με αυτό το υπέροχο διαμάντι της «Χρυσής εποχής των Video Games» Αν μην τι άλλο θα αγγίξετε λίγο από την αίγλη της περιόδου, τότε που τα παιχνίδια σχεδιαζόταν στο χαρτί με γνώμονα τον παράγοντα ευχαρίστησης του παίχτη και όχι τις 156728 αποχρώσεις αίματος και την δυνατότητα σύνδεσης με facebook και άλλα τέτοια κωμικά.

geoanas

I am an avid collector of retro hardware. I collect anything retro ... from calculators, to real arcade boards and home computers. Being a tech/craftsman (self taught by experience), I like tinkering with electronics. I believe that hardware engineering is a kind of an art form. I don't want to miss any chance to grab my trusty screwdriver and my precious soldering iron just to repair, improve or spice up with a ‘mod-flavor’ almost anything. I was familiar with retro scene world when...wasn’t retro at all (!)...

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.